شعر رمضان اثر جدید از استاد کیهان ژولیده انارکی رمضان 1404

باز ماهِ رمضان آمد،از خود به درم

یادِ بابا چو فتادم، همه آسیمه‌سرم

مادر نیست کنارم همه افطار، اما

میدمد عطرِ دعایش به سکوتِ سحرم

جمله همسایه پریدند و رفتند اگر

در فراقِ همگی این‌همه خونین‌جگرم

غصه‌ها بر دلِ این شاعرِدرمانده نشست

تا که نااهل فرو ریخته است بال و پرم

سفره گسترده ولی جای شما خالی‌ شد

چشم من خیره به در، مانده به راهِ خبرم

کاسه‌ای آب و نگاهی به سما می‌دوزم

شاید از سمتِ شما نور رسد بر نظرم

هر سحر نامِ شما وردِ لبم می‌گردد

یادتان زنده‌ام، ای رفته ز چشمان ترم

گرچه تنها شده‌ام در گذرِ روز و شبم

دل برحمت بسپارم، که خدا دور و برم

باشد این ماهِ خدا مرهمِ زخمِ دل‌ها

تا سبک‌بار شوم از غمِ دیرین به برم

چشم ژولیده براه ست مگر باز آئید

میشود ذکر دعاتان همگی چون سپرم

#_کیهان_ژولیده_انارکی