رسا ترین بهانه ای برای زندگانیم
نگاه دل فریب تو خطای نو جوانیم
نشانده ای دل مرا درون یک قفس ولی
چه می شود بخلوتی کنار خود نشانیم
منم اسیر بند تو درون این قفس ولی
به قتلگاه عشق خود مدام می کشانیم
چه ها کنم ز کار او که بسته پاهای دلم اسیر
خط و خال و آن دو ابروی کمانیم
پرنده ی نگاه تو اسیر بال بسته ام
چه میشودکه عاقبت از این قفس رهانیم
بهار زندگانیم گذشته با امید تو
نخند بیش از این بمن برای تو روانیم
مثال ژولیده شدم اگر چه من سروده ام
به وصف خال روی تو ستاره ی جهانیم
#_کیهان_ژولیده_انارکی
برچسب:
نویسنده: کامران کاشانی